10 λόγοι που οι άνθρωποι αποτυγχάνουν

αποτυχία

Αν ρωτήσουμε 10 ανθρώπους να μας δώσουν έναν ορισμό για την αποτυχία ενδεχομένως να πάρουμε 10 διαφορετικές απαντήσεις.

Αυτό συμβαίνει επειδή ο κάθε άνθρωπος έχει τις δικές του πεποιθήσεις και το δικό του αξιακό σύστημα.

Ένας κοινώς αποδεκτός ορισμός της θα ήταν: «η μη επίτευξη ενός προκαθορισμένου στόχου».

Σημασία βέβαια δεν έχει τόσο ο «σωστός» ορισμός της αποτυχίας όσο η στάση που κρατάμε απέναντι σ’ αυτήν καθώς και η νοοτροπία μας προκειμένου να την αποφύγουμε.

Οι λόγοι της αποτυχίας μπορεί να είναι πολύ-παραγοντικοί και πάντα υπάρχει η πιθανότητα της μη επίτευξης.

Οι βασικοί και πιο διαδεδομένοι όμως είναι οι εξής:

Τα παρατάμε πολύ γρήγορα

Η αποτυχία είναι ένας από τους μεγαλύτερους επίκτητους φόβους του ανθρώπου.

Αυτό συμβαίνει επειδή η επίτευξη ή μη ενός στόχου επηρεάζει την αυτοεικόνα, την αυτοεκτίμηση και την αντίληψή μας για την κοινωνική αποδοχή.

Προτιμούμε λοιπόν να τα παρατήσουμε, παρά να προσπαθήσουμε και να αποτύχουμε.

Έτσι μένουμε και με την καθησυχαστική ψευδαίσθηση ότι «αν προσπαθούσαμε θα τα καταφέρναμε, απλά δε θέλαμε να προσπαθήσουμε».

Δεν είμαστε διατεθειμένοι να δουλέψουμε σκληρά

Ζούμε σε μια εποχή που έχουμε όλο και περισσότερες ανέσεις και ευκολίες.

Αυτός ο τρόπος ζωής μας έχει «εκπαιδεύσει» να θέλουμε με ελάχιστη προσπάθεια να έχουμε τα μέγιστα αποτελέσματα.

Κανείς μας δεν αγαπάει επίπονες διαδικασίες.

Δυστυχώς όμως, αν εξαιρέσουμε μερικές περιπτώσεις, ισχύει το ρητό «τα αγαθά κόποις κτώνται».

Δεν έχουμε ξεκάθαρη εικόνα του στόχου μας

Πραγματικός διάλογος με φίλο που ήταν σε διαδικασία ανεύρεσης εργασίας και με προσέγγισε για να τον βοηθήσω:

-Τι κάνεις; Έχουμε καιρό να τα πούμε.

-Ψάχνω για δουλειά!

-Τι είδους δουλειά;

-Ό,τι να ‘ναι, το ένσημο να κολλιέται και να μπαίνει ένας μισθός στην τσέπη.

Καταλαβαίνω την αγωνία του.

Έχω περάσει κι εγώ από αυτή τη θέση.

Όταν όμως μιλάμε για στόχους πρέπει να είναι σαφής και ξεκάθαροι.

Ορίζουμε ένα μη ρεαλιστικό χρονικό πλαίσιο

Θυμάμαι τη γιαγιά μου, όταν ήθελε να με συνεφέρει από την ανυπομονησία μου, έλεγε: «άντρα θέλω, τώρα τον θέλω»!

Η υπομονή είναι αρετή και όλα τα πράγματα έχουν ένα χρόνο ωρίμανσης.

Πολύ συχνά όμως τα παρατάμε επειδή η επιτυχία αργεί κι εμείς δεν έχουμε χρόνο να την περιμένουμε.

Δεν έχουμε ξεκάθαρη στρατηγική

Θα προχωράμε μαζί, μέσα σ’ αυτή τη ζωή… θα προχωράμε μαζί κι όπου μας βγάλει… τραγουδούσε ο Αντώνης Βαρδής και η Χριστίνα Μαραγκόζη.

Ωραίο και ρομαντικό να λέγεται σε ένα τραγούδι αλλά στη ζωή χρειαζόμαστε μια στρατηγική όσο το δυνατόν πιο ξεκάθαρη.

Πότε θα γίνει τι, με ποιο τρόπο, ποιος θα το κάνει, τι θα χρειαστεί, ποιες είναι οι εναλλακτικές, ποια τα πιθανά εμπόδια, πως θα τα ξεπεράσουμε κτλ.

αποτυχία

Δεν δεσμευόμαστε να κάνουμε το καλύτερο δυνατό

Η μετριότητα πολλές φορές είναι το χειρότερο ναρκωτικό.

Κάνουμε τόσο όσο…

Δυστυχώς όμως το περιβάλλον γύρω μας συνεχώς αλλάζει, ο ανταγωνισμός βελτιώνεται, οι άνθρωποι έχουν άλλες προσδοκίες.

Για να μην μείνουμε λοιπόν πίσω θα χρειαστεί να κάνουμε το έξτρα βήμα ή όπως λέει κι ο Ναπολέων Χιλλ να αποκτήσουμε τη συνήθεια να κάνουμε περισσότερα από όσα πληρωνόμαστε.

Αφήνουμε τα λάθη να μας αποθαρρύνουν

Τα λάθη είναι ανθρώπινα.

Όλοι το ξέρουμε σαν πληροφορία, αλλά πραγματικά πόσοι καταδικάζουμε και ρίχνουμε ευθύνες στον εαυτό μας όταν κάτι δεν πάει βάση σχεδίου;

Προσωπική μου πεποίθηση είναι ότι κανένα λάθος δεν γίνεται από πρόθεση.

Από κει και πέρα (αν είμαστε αρκετά έξυπνοι) μαθαίνουμε απ’ αυτά και προχωράμε παρακάτω.

Ό,τι έγινε έγινε και δεν αλλάζει, ούτε υπάρχει κάποιο όφελος να μοιρολογούμε για το κακό που μας βρήκε.

Εστιάζουμε στο αποτέλεσμα αντί να απολαμβάνουμε τη διαδικασία

Σαν βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη, να εύχεσαι να ‘ναι μακρύς ο δρόμος.

Κακά τα ψέματα, όσο κι αν επιθυμούμε ένα αποτέλεσμα, αν δεν απολαμβάνουμε τη διαδικασία δεν πρόκειται ποτέ να πετύχουμε.

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος αγαπάει την ευχαρίστηση κι απεχθάνεται τον πόνο.

Συνεπώς αν η διαδικασία είναι επίπονη, αργά ή γρήγορα, θα σαμποτάρουμε τις προσπάθειές μας κι η αποτυχία θα είναι αναπόφευκτη.

Δεν έχουμε σύστημα υποστήριξης

Στην πορεία μας για την επίτευξη ενός στόχου θα υπάρχουν σκαμπανεβάσματα.

Στα δύσκολα θα χρειαστούμε υποστήριξη.

Μπορεί να είναι οικονομική, τεχνολογική, ψυχολογική, γνωσιακή, εμπειρική ή απλά να μοιραστούμε το βάρος των εργασιών.

Όσο πιο μεγάλος ο στόχος τόσο σημαντικότερη και η συμβολή της υποστήριξης για την επίτευξή του.

Θεωρούμε δεδομένο ότι θα αποτύχουμε

Δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι που χρησιμοποιούν παρελθοντικά βιώματα και εμπειρίες για να προβλέψουν την έκβαση μελλοντικών γεγονότων.

Αυτή η μοντελοποίηση μπορεί να είναι χρήσιμη για να προβλέψουμε τον καιρό, αλλά όχι για να προβλέψουμε το μέλλον μας.

Δε λέω να ζούμε σε ένα ροζ συννεφάκι, αλλά καλό είναι να έχουμε στο μυαλό μας ότι όπως η αποτυχία, έτσι και η επιτυχία είναι ένα πιθανό ενδεχόμενο.

Scroll to Top